3 GÜNÜM KALDI!!!!!!!!
Yağmur gittikçe şiddetleniyordu.Sanki kalbine bıçak saplarcasına……Biliyordum.O geldi.
Anlatamıyordum. Çünkü korkuyordum.Anlatılamaz bir duyguydu bu…Korkularım ağır
basıyordu.en önemlisi aklımda hep soru işaretleri, hep keşkeler vardı.dizlerim tutmuyordu.
Yağmur biraz da olsa dinmişti.ama acım hala dinmedi.O an kendimden nefret etmiştim.
Bütün hayatımdan… Çok korkuyordum.Sanki bütün ailem yok olmuştu.bütün zenginlikler…
O an anladım işte.Bir gün boyunca bunun acısıyla yaşadım.Nedense kimse fark etmedi.
Kurtuldum zanediyordum, ama kurtuluş yoktu.daha önce kimse kurtulamamıştı.
İkinci gün tekrar başlamıştı.bitmek bilmez bir acı…Sanki benimle alay ediyordu.
Korkuyordum.titriyordum.Ama kimseye anlatamıyordum.sesimi duyan yok mu diye…
Sanırım bunun cevabı yoktu.sesler duymaya başladım.Çok korkunçtu.ağladım bir an.
Ama onu da duyan olmadı.Vakit önemliydi benim için. Dönmek için..BİLİYORDUM Kİ;
Artık yolu yoktu.şimdi her şeyi anlıyorum.keşke daha önce bilseydim..sesler gittikçe
Büyüyordu…Korkunçtu..daha sonra neden diye sordum kendi kendime…
Hislerim gittikçe büyüyordu.şimdi anladım her şeyi…biran önce bu iş olsun bitsin
İstiyordum. Sabredemiyordum.Galiba her insanın bir üç günü kalıyormuş….
İnsan birinci gün acı çekiyor, ikinci gün her şeyi anlıyor ,ama üçüncü gün…..
Gelmişti üçüncü gün.yaşlılığım sebebiyle nefes alamıyordum.Yine o geldi.
İlk defa azraille tanışmıştım. Bütün hayatım gözümün önüne geldi.Bütün hileler,
Yalanlar dolanlar….herşey önemsizdi benim için.. bütün bu zenginlik..Önemli olan birtek şey
Vardı.O da azrailin yanıbaşımda ben acı çekerken beni seyretmesi…seyredipte acımla
Dalga geçmesi…Bana dönüp son bir cümle . söyledi.Son kez dünyaya bak!!!
Bir de baktım ki; alnımda kızımın sıcacık eli…Bana ‘baba çok kötü bir rüya gördün herhalde.terledin babacım.Kıvranır duruyorsun dedi.
Anladım ki uyuya kalmışım.İçim çok ferahlamıştı.Ama rüyamdan ders almamıştım.Aynı hayatı yaşadım.Ve bir gün rüyamda ne gördüysem . aynısı tekrarlandı.rüyam gerçek olmuştu..