Onu ilk gördüğümde 17 yaşındaydım. O ise 20 yaşındaydı. Akıl hastanesine ziyarete gitmiştim. Arkadaşım zorla götürmüştü bahçedeydi kıştı onun üzerinde sadece tişört vardı dikkatimi çekmişti herkesin yanında birileri vardı o yalnızdı yanına gidip adını sordum sohbet etmeye başladım konuşmuyordu benimle hiç ilgilenmiyordu bu daha da dikkatimi çekmişti üzerine gidiyordum ama boşunaydı hiç konuşmuyordu çok etkilemişti beni daha sonra her gün yanına gitmeye başladım benimle az da olsa konuşmaya başlamıştı. Doktoru onun durumunun hiçte iyi olmadığını ailesini trafik kazasında kaybettikten sonra bu hale geldiğini anlattı ve onla bu kadar neden ilgilendiğimi sordu. Cevap veremedim sanırım beni etkilemişti ve seviyordum onu.
Onu etkilemeyi sonunda başarmıştım okul çıkış saatimi sabırsızlıkla beklediğini söylemişti beni görmeden mutlu olmadığını anlatmıştı 1 yılda gülümsetmeyi başartmıştım ona bana ilk “Seni Seviyorum” dediğinde de tanışmışlığımızın üzerinden 15 sene geçmişti. Gülüyorduk el ele dolaşıyorduk bahçede. Doktoru bile şaşırmıştı bu duruma. Artık psikolojik tedavisi bitmiş sadece ilaç tedavisi uygulanıyordu. Buda . bizi çok mutlu ediyordu. Ailemin ondan haberi vardı. Ama onu sadece benim ilgilendiğim bir hasta olarak görüyorlardı. Oysa biz sevgiliydik sözlendik yüzüklerimizi doktoru taktı. 2 yıl sonra ailem her şeyi öğrendi. Ondan ayrılmamı istediler. Çünkü o hastaydı. Bir hafta beni eve kapattılar. Artık mavişimin yanına gidemiyordum. Günün birinde evden kaçıp . yanına gittim. Hastanede yoktu. Beni iki gün beklemiş ben gelmeyince de kendi isteğiyle hastaneden ayrılmış bir ay boyunca eve kapandım. Kimseyle konuşmuyordum yemek bile yemiyordum. Bir arkadaşım mavişimi yolda görmüş oda benim ev adresimi almış. Bir gün mavişim ellerinde çiçeklerle evimizin önüne geldi. Annemi kandırıp bir hafta birlikte tatile çıktık artık onundum tüm kalbimle ve bedenimle. Ailem ne yazık ki kararından vazgeçmiyor ve onu istemiyordu şu an o yanımda yok. Ailem beni Antalya`ya gönderdi. O da İstanbul`da. Buraya gelmesi imkansız. Üçüncü senemizdeyiz ve 4 aydır ayrıyız. Haberini arkadaşlarımdan alıyorum. Yine hastaneye düşmesinden korkuyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Ama bildiğim tek şey . var onu çok seviyorum ve ona aşığım ...
Ekleyen: Birtanem - 10.03.2009 -
754 Okuma - 2 Yorum