Benim hikayem eşimin ölümüyle başladı. İnsanın canından bir parçasını kaybetmesi kadar zor ve acı verici bir şey yoktur sabır,kader . Hiçbir teselli sizi kederinizden bir nebze olsun uzaklaştıramaz toprağa vereli bir hafta olmuştu acım büyüktü gündüz ev kalabalıktı akşam olduktan sonra çocuklarım ve ben yapayalnız kalıyorduk Rabbim kimsenin yuvasını dağıtmasın akrabalar, hısımlar ve komşular içlerinden birini kısaca anlatmak istiyorum evlerimiz karşılıklı olan karşı komşumuz, anlattığına göre yeni taşındıkları evde haşladığı lahananın suyunu bahçeye, toprağın üzerine dökmüş o olaydan sonra kadıncağız rahat , huzur görememiş sürekli herhangi bir hayvan suretine bürünüp kadıncağıza `Benim üç çocuğumu kaynar suyla öldürdün sende aynısını kendi çocuklarına yap onları öldür ` deyip rahatsız ediyormuş cinler kadına hemen hemen hergün gözüküyordu kendini bilmeden yerden yere çarpıyor kafasını duvarlara vuruyor kısaca acınacak hale geliyordu ama o görüntünün dışında sadece aciz bir şekilde yardım etmeye kalkışıyorduk fakat çabalarımız boşuna, tam bir saat sonra bitkin bir şekilde yığılıp kalıyordu çaresiz ve güçsüz , cenazenin kaldırılışının altıncı günü ben sessiz çığlıklarımla bir köşede oturmuş eşimi kaybetmenin acısıyla yanıp tutuşurken o bahsettiğim komşumun, diğerleriyle konuşmalarına kulak misafiri oldum..
-yavrum bu böyle olmazki bir hocaya falan git akşam gine sesin geliyordu kafanı duvara vura vura Allah korusun beyin sarsıntısı geçireceksin
-biliyorum ama gitmediğim hoca, gitmediğim doktor kalmadı çaresi yok ben ölene kadar böyle çekeceğim çocukları öldür diyorlar başka birşey demiyorlar neyseki onlar yalnız bana zarar veriyorlar ve kadıncağız anlattıkça anlatıyor sürekli geldiklerinden , kendine eziyet ettiklerinden ve çocuklarını öldür nidalarından.
Ben bu ara kalbimden geçirdiğim tek bir kelime sanki cin diye bir şey varmış gibi uydurdukça uyduruyor deyivermiştim o gün akşam kayınvalidem bizde kalmıştı çocuklar odalarında ben kayın validem ve 1 yaşında kızım la birlikte salonda yatıyorduk adet olduğundan cenaze evinde ışıklar yanıyordu gece bir ara çocuğun sesiyle uyandım emzirmek için kucağıma aldım onu emzirirken eşimin yokluğu içten içe hüzünlendirdi keşke . herşey yalan olsaydı bir rüya olsaydı dedim çocuğumun yüzüne bakarken önümde keçi ayaklarına benzer iki ayak farkettim başımı kaldırıp baktığımda kısa boylu , şiş karınlı , elmacık kemikleri dışarı fırlamış , yüzünde birkaç tel sakal ve kıllar bulunan elleri , tırnakları ve kolları normalden uzun bütün bedeni kıllarla kaplı ağzında tektük kalmış sapsarı ve kocaman dişler ve aramızda sadece bir metre den az bir yakınlık var her nedense içime bir korku gelmedi sadece acaba annemi uyandırsam oda benim gördüğümü görürmü anne diye seslenmeyi düşündüm fakat kadıncağız korkar diye vazgeçtim birbirimize bakarken nasıl oldu anlayamadım birden bire hop omuzlarıma çıkıverdi o ufacık bedenden belki seksen kilo ağırlıkla bana bir basınç uyguladıki anlatamam çocuk göğsümde olduğu için nefessiz kaldı çırpınmaya başladı ben onu atmaya çalıştıkça o dahada ağırlaşıyordu ve bebeğim boğulmak üzereydi yaratık omzumda sanki ata binmiş gibi habire zıplayıp duruyordu ümidimi kesmiş bir hale gelince birden aklıma içimden geçirdiğim cümleler geldi Allah`ım affet beni . Muhakkakki cinler vardır . Kelime-i şahadet getirdim ve o birden yok oldu ama omuz ve bel ağrılarım belki iki ay sürdü bu bana iyi bir ders olmuştu hemen açıklamalı bir Kur`an alıp okudum `BEN İNSANLARI VE CİNLERİ BANA KULLUK ETSİNLER DİYE YARATTIM Rabbim ne büyüksün .. Bu hikaye değil gerçek yaşadığım bir olaydır ....