Lise 2 deyken birini gördüm o an neye uğradığımı şaşırdım ama üzücü tarafı o beni görmedi bile ben bir süre uzaktan uzağa onu izliyordum sonra önüme başka biri çıktı o an düşünmeden teklifini kabul ettim ama içimde ona dağir en ufak bir sevgi yoktu aklım gözlerim hep öbürünü arıyordu ve birgün . farkettimki oda bana bakıyor bu beni çok mutlu etmişti ama başka biri vardı hayatımda yanıma gelip tanışabilirmiyiz diye sormuştu kısa bir tanışma yaptık ama kalbim yerinden fırlayacak gibiydi cevap bekliyordu benden ve ben başkası var dedim birden surat ifadesi değişti onu hiç öyle görmemiştim bir süre arkadaş olarak konuştuk ama . çok seviyordum onu oda beni en sonunda arkadaş olarak konuşamıcağını söyledi ve bende bir daha görüşmeyelim dedim sırf o an başkasıyla konuşuyorum o kişiye haksızlık etmiyim diye arkadaşlığımızıda bitirdim onunla arkadaş olarak bile konuşamıyordum ve bu bana acı veriyordu bir gün yanıma gelip dayanamadığını söyledi bende yapacak bişi yok dedim ama o lafı derken içim parçalandı hem ona eziyet ediyordum hem kendime çıktığım insana çevremdeki insanlara çok soğuk davranıyordum artık gerçekten onu öyle görmeye dayanamıyordum ve çıktığım insana bir şekilde anlattım anlatmak zordu ama anlatmak zorundaydım sonuçta onu sevmiyordum onu kandırmaya oyalamaya hakkım yoktu ve bir şekilde bitirdim sevdiğim kişi bunu duydu ve çok mutluydu benimle konuşmaya çalışıyordu ve bir süre konuşmadım ama sonucunda dayanamadım bende konuşmaya başladım ve halada konuşuyoruz çok mutluyuz ben çok seviyorum onu bu sevgiyi nasıl anlatabilirim onuda bilmiyorum ama tek bildiğim çoooooooooook seviyorumm ...