Sıcak bir temmuz gecesiydi. Adam, gözlerini kapayan bir çift elle birlikte, balkonunda, birden etrafındaki her şeyin değiştiğini fark etmiş, ürkmez, korkmaz olmuştu gördükleri ve hissettiklerinden. İçini saran yumuşacık esintinin yüzüne vuran sevgi hislerinde, merak içinde kalan adam, yavaşça doğrulmuştu, karanlık yalnızlığındaki oturduğu sandalyeden. Bulundukları yer sanki aniden, evlerden sızan ışıkların füluğ uzaklığına çekilmişti. Yıldızların gümüş hüzmeli ışıltıları daha parlak, şezlonguna oturmuş gibi duran ayın, gümüş akıtmalı ışığı daha yakın oluvermişti birden. 180 katlı bir apartmanın, en üst katının terasındaydılar sanki.

``Heyy akıllı adam, gözlerinde kaybolduğum, bak işte söz vermiştim ben geldim``.

Diye duyduğu bu sevimli, bu itinası gönül okşayan sözlerle, . kalbinin hızla çarpmasına alışık olmayan adam, bükük boynunun kenarına kondurulan sevgi öpücüğünün, hemen beraberinde yaşamaya başlamıştı tüm bu olanları. Arkasından adam, gözlerini sıcacık sevgi ile dostça kapayan ellere uzandı, dudaklarıyla minik öpücükler, elleriyle yumuşak dokunuşlar kondurdu onlara. O anda aldırış etmedi yanan ellerine. Karanlığın hüznü gecede, yumuşacık hislerin sardığı birşeylere . dönüşüvermişti. Aniden, menevişleyerek ışıltılar içinde akıp giden, aynı anda gördükleri bir yıldızı tebessümle ve göz göze karşıladılar. Eskiden bir yıldız kaydığında insanların yaptıklarını düşündü adam ve dilek tutmuşmudur acaba? Sorusu geçti aklından. Çünki kendi, iç geçirdiği hislerinin dileğini tutmuştu. Ama işte sonunda gelmişti o gelmişti, uzun uzak kirpiklerindeki kahve bakışlı . sürmeli kadın. Sevgi sözcüklerinin en güzelini bulmaya çalıştığı, adına en güzel şiirleri yazmaya çalıştığı ve en güzel kokuları derleyip ve onları en güzel mavilerin kundağına sarıp, en hoyrat rüzgarların sırtında, heyecanla, hasretle ve mor mor yanan yıldırımlar gibi özlemle, alel acele, zaman sanki şimdi bitiverecekmiş gibi yolladığı, tarifi suskularındaki kadın, O mabed-i muhteşem kadın gelmişti işte. Uzunca bir müddet sustular birlikte, suskularında öylece geceyi seyrettiler. Sonra kokuları, elleri ve yağmur yağmur gözleri, tenlerinde birbirine karıştı. Zaman durmuştu ikisi için de, omuzlarındaki yıkıklık, bakışlarındaki yalnızlık yok olmuştu. Gözlerindeki uçuşan kırlangıçlar, aşkı taşıyordu onlara. Koklanmamış bir çiçeğin kokusunu ve tadılmamış aşkların mutluluğunu sağıyordu onlara. Öylece rüya tadında geçti gece. Ama adam, olanlara o kadar çok inanmıştı ki, uyandığında aradı ellerinde, aradı gözlerinde, teninde. Kabüllenmesi güç oldu, sanki hala kokusu oracıktaydı. Öylece durdu ve yüreğini yokladı. Anladı adam,

``ARTA KALANLAR YALNIZCA BİR TEBESSÜMDÜ``.

Ama zaten inanmak çok güçtü, çünki seçici oydu, O mabed-i aşkı, O birtanecik biriciğiydi.

Şair Öykü Yazarı: Ferudun Ergan